Aydınlı aile, dört jenerasyondur evlat edinilen çocuklarla büyüyor

Aydın‘ın Buharkent ilçesi Kamilpaşa Mahallesi’nde, Emine Erdoğan evlat edinildikten sonra,  çocuklarının olmaması üzerine 8 yaşındaki Hüdaverdi Yalçın’ı evlat edindi.

Evlatlık olarak büyüyen Hüdaverdi Yalçın, çocuğunun olmaması nedeniyle kendisi de evlatlık edinmeye karar verdi.

EVLATLIK OLARAK BÜYÜDÜ, EVLATLIK ALDI

Aile ve Toplumsal Hizmetler Vilayet Müdürlüğüne başvuran Yalçın çifti, 2018’de yeni doğmuş bir bebeğin gözetici ailesi oldu. Çift, ortadan 2 yıl geçince 4 yaşındaki bir çocuğu da evlat edindi.

Sinemalara husus olacak cinsten öyküsü bulunan ailenin fertlerinden Muammer Yalçın, 5 sefer tüp bebek teşebbüsünde bulunduklarını, çocukları olmayınca ilgili kuruma başvurduklarını söyledi.

Kendisi de evlatlık olduğu için bilhassa bu yolu seçtiğini aktaran Yalçın, “Çünkü beni evlat edinen babamın bana nasıl baktığını biliyordum. Ben en çok babamı kendime örnek alırım. Benim daima yanımda olmuştur. Öz babam olsa fakat bu kadar sevgi gösterirdi. Biz de bu türlü bir şey yapmak istedik.” dedi.

“ÇOCUKLAR CANIMDAN BİR PARÇA”

Etrafındakilerin birinci vakitlerde kollayıcı aile konusuna sıcak bakmadığına dikkati çeken Yalçın, “Kulak asmadım bunlara. Sevgi verebildikten sonra bir canlıya ne olduğu benim için kıymetli değil, o sizden bir modül haline geliyor. İnsanların bunu öğrenmesi gerekiyor. Kendi kanından olması kaide değil.” diye konuştu.

İkinci çocuklarıyla konutlarındaki mutluluğun da katlandığını vurgulayan Yalçın, “Çocuklarım benim canımdan birer modül. Onlarsız bir hayatı düşünemiyorum. Baba olmanın sorumluluğunu hissettim. Artık kendini düşünmeyi bırakıyor, karşındakini düşünmeye başlıyorsun. Dünyaya bakış açım değişti. İnsan yaşamayınca bilemiyor.” sözlerini kullandı.

“ÇOCUKLAR ELİMİZDEN SARFİYAT DİYE DÜŞÜNMEYİN”

İnsanların evlat edinme ya da esirgeyici aile olma konusunda ön yargılarını yıkması, anı yaşamayı öğrenmesi ve sevgiye odaklanması gerektiğini anlatan Yalçın, kelamlarını şöyle tamamladı:

“Devletimizden Allah razı olsun. Çocuk hasretimize son vererek bize bu duyguyu tattırdı. ‘Koruyucu aile olunca birkaç yıl sonra çocuk elimizden gidebilir’ diye beşerler düşünüyor. Meğer hayatı yaşamak lazım. Ben bir daha 40 yaşında olmayacağım. Anı yaşamayı öğrenmek lazım. O an şayet memnunsam, huzurluysam benim için değerli olan budur. O anı dolu dolu yaşamak lazım.

‘Çocuklar elimizden gidecek’ diyene bakmayın o anı yaşayın ve sevin. Bunu başardıktan sonra çocuğun kendinizden olması ya da evlatlık olması çok değerli değil. Dünyayı sevgi kurtaracak. Lütfen herkes yanındakine sıkı sıkıya sarılsın ve sevsin. Bırakmasınlar.

Çocukları memnun edersek dünya da memnun olacak. Memnun jenerasyon, sonraki memnun kuşaklar manasına geliyor. Bunu yaparsak gelecek kuşaklara çok daha hoş bir dünya bırakmış oluruz.”